Cömertlik, tevazu ve de asalet sentezi "kerem ahlakı"nın, yakın-uzak çevreden başlayarak bütün insanlara uzanan çizgide, pozitif kazanımlar açılımı keyfiyetiyle ve gönüllülük prensibine bağlı kalınarak sürdürülebilmesi vakası. Karşılıklı güven ön şart. Beklentisizlik vazgeçilemez ilke. Güler yüzlülük önemli edep.

 
Gelenek, görenek ve dini uyarılarla tespit edilmiş kurallara uyum kaçınılmaz. Bereketi giderici savurgan davranışların tümünden kaçınmak vecibe. Göreceli de olsa süreyi minimize makul yaklaşım. Ve bu arada imkan ölçüsünde hediyeleşmek muhabbete vesile...


Konukseverlik, hümaniter seviyeyi çok yönlü işaretleyen en gerçekçi gösterge. O, sosyal yaşamın parçası, fıtri ve tabii refleksi olduğu müddetçe insani erdemlerin bütününü hayata yansıtmak daha bir mümkün. Onun pratikte bireye kazandırdığı sinerjiyi karşılıklı saygı, sevgi ve toplumsal dayanışmaya dönüştürmek adına ayrı bir programa, başkaca müdahalelere ihtiyaç yok. Konukseverlik, paylaşım bağlamında pek çok mükemmelliği aşılama potansiyeline sahip öğretici, eğitici eylem. Hak katında da halk nezdinde muteber sosyo-etik değer... "Tanrı misafiri" anlayış ve yaklaşımının konuya kazandırdığı derinlik her türlü izahtan vareste. "Misafir rızkıyla gelir,birini yer dokuzunu bırakır" söyleminin bereket yüklü hakikati sayısız tecrübeyle sabit. "Sılayı rahim" yükümlülüğünü tam realize edebilmek konukseverlik psikolojisinin gelişmiş bulunmasıyla doğrudan alakalı. Tebliğ-temsil denklemini en rasyonel düzeyde ifade ve muhatabı denilenler hususunda en doyurucu muhteva zenginliği sunumuyla iknada konukseverliğin katkısı oldukça fazla. Konukseverlik halde billurlaşan; iyi niyeti,olumlu düşünceleri çözümleyen, görünür kılan ışık... Özellikle zor ve zorlu günlerde, harplerle, tabii afetlerle sarsılmış moral dinamikleri koruma ve kollama adına yapılan çalışma ve gayretlerin istenen ölçüde verimli olabilmesi; toplumun böylesine şiddeti hengamelerden en az hasarla kurtularak selamete çıkabilmesi hiç kuşkusuz konukseverlik hissiyatının güçlü ve yaygınlığı ile orantılı gerçekleşmek durumunda. O bazen sıcak bir barınak, bir kase sıcak çorba, bir parça ekmek, bir bardak su, bazen sevgi dolu bir tebessüm, içten gelen iki damla gözyaşı, teselli verici birkaç kelime,bazen de bir örnek hal, uyarıcı bir öğüt,umuda fer veren ruha sinmiş öğreti ikramı. Ne ki cümlesinde kökleşmiş bir paylaşım ahlakı...

Konukseverlik, bizi biz yapan kültür yapımızın en temel unsuru.Yazık ki, günümüzde bu temel unsur ciddi bir inkiraz ve yıkımla karşı karşıya. Onun yıkılışı, pek çok değerin kaybı anlamına geleceği aşikar. Fakat yine de kötü sonucu durduracak tedbirleri almakta tembellik, rehavet ve duyarsızlık içindeyiz. Öne sürülen mazeretlerin başkaca anlamı yok. Örf, adet ve geleneklerimize geri dönüş dışında da bir kurtuluş yolu görünmüyor..


Konukseverlik kavramının bize çağrıştırdığı en görkemli simge,en muhteşem sembol hiç şüphesiz, hicretin ilk aylarında Kainatın Efendisini evinde konuk etme şerefine nail olmuş büyük sahabe "Mihmandarı Nebi", Halit b. Zeyd Ebu Eyyüb el-Ensari hazretleri. Başta bütün İstanbul'un, bütün Türkiye'nin ve bütün İslam aleminin maşeri vicdanı onun ebedi konuk evi, gönüller onun ebedi mahbesi..

Hac ibadeti, ritüelimize yansıyan cephesiyle konukseverliği öne çıkaran ilahi öğreti. Beytullah ziyaretçileri, aynı zamanda Rabbimizin seçkin konukları. Onlara hizmet Hakk'a hizmet. Sözlü, fiili onları üzecek,onları rencide edecek her davranıştan kaçınmak ilahi buyruk. Onlara değer vermek, "şeair" i yüceltmek. Yani takvayı, yani ilahi himayeyi elde etmek..


Tasavvufi yaklaşımda konukseverlik, kalbin, ruhun,duyguların ve nihayet bütün bir mahiyetin, masivadan arındırılarak Rabbimizin -her türlü teşbih ve benzetmeden münezzeh şekildenüzulüne hazır hale getirilmesi. Ne zaman geleceği belli olmayan Sevgiliyi aşk, iştiyak ve sevda dolu heyecanla bekleyiş. O'nu hoşnut edememe endişesiyle yaşanan sürekli mahcubiyet, dillendirilen daim af,daim özür dileyiş..

Kalıcı Bağlantı - Yorum (yok) - Yorum yaz! | Etiketler : Konukseverlik

Zeynep IŞIK

SIZINTI

Kişinin bazı kabiliyetlerini kaybetmesi ve buna bağlı olarak başkalarının yardımına muhtaç duruma düşmesi, fert ve aile için önemli bir hâdisedir. Yüce Yaratıcı’nın bahşettiği bazı vasıfların genetik, nörolojik veya biyolojik sebeplerle hasara uğraması neticesinde zihnî veya fizikî bazı arızalar oluşabilir. Zihin veya fizik engelli bir çocuğa sahip olmak, bir aile için en zor imtihanlardan biridir. Sebep ne olursa olsun, bu durumun gerisinde takdir-i İlâhî olduğu muhakkaktır. Zihin ve/veya fizik engelli bir ferdin hayata tutunabilmesini sağlayacak en önemli müessese ailedir. Aileye; durumun erken tespit edilip gerekli tedaviye başlanmasında, engellinin hayata kazandırılmasında ve gelecekteki muhtemel zorlukların aşılmasında büyük vazifeler düşmektedir. Bu sabır gerektiren fakat mânevî açıdan mükâfatlı serüvende, tedavinin ve özel eğitimin hususiyetlerinin yanında aile ve toplumun yaklaşım tarzı da büyük önem arz etmektedir.
Ailelerin zihin ve/veya fizik engelli çocuklarının durumunu Allah’ın (cc) bir takdiri kabul etmeleri ve tevekkülle karşılamaları gerekir. Durumu kabullenemeyen ailelerde büyük problemler yaşandığı gibi, bu durum onların engelli çocuklarının hayatına da menfî tesirler yapar. İsyan sürecinde yaşanan yoğun öfke ve huzursuzluk, ailenin çocuğu reddetmesine veya tedavinin kötü yönde seyretmesine yol açabilir. Bundan da öte, durumun adaletsizlik olarak algılanması, asla haksızlık etmeyen Yüce Yaratıcı’ya bir isyandır.
Zihin ve/veya fizik engelli bir çocuğun aileye dâhil olması, bütün aile fertlerinin -özellikle ebeveynin- duygu, düşünce ve davranışlarına tesir eder. Bu tesir menfî yönde olursa anne-baba sağlıklı kararlar veremez. Meselâ, anne-baba, çocuklarının bu durumunu kabullenemez veya gizlerse tedavi için gerekenler vaktinde yapılamaz. Fakat durumu kader açısından değerlendirip kabullenen aileler, bunu örtbas etme yerine çare arar.
Özrün erken teşhisi ve erken teşhiste ailenin rolü
Erken teşhis, anne-babanın, özellikle ilk aylarda çocuğun gelişmesini ve hareketlerini dikkatli bir şekilde takip etmesiyle yapılabilir. Meselâ, doğum sonrasında bebeğin el ve ayaklarındaki kasılmalar, tekrarlayan irkilme nöbetleri, çocuğun beyninde bir problem olduğuna işaret edebilir. Doğumdan önce ve sonra veya doğum sırasında beyinde meydana gelen bir harabiyet sebebiyle veya çeşitli faktörlere bağlı olarak kaslarda zaafiyet, güçsüzlük, istek dışı kasılma veya normalden farklı hareketler olabilir.
Gelişme geriliğinin erken fark edilmesi çocuğun tedavisinde çok önemlidir. Erken müdahale ile;
• Özre engel olmak, var olan özrü ortadan kaldırmak veya bir ölçüde azaltmak,
• Engelliye toplum içerisinde meyil ve kabiliyetlerine uygun bir yer sağlamak mümkün olabilmektedir.
Özürlü çocuğun topluma kazandırılmasında zaman önemli bir faktördür. “Ağaç yaşken eğilir.” düsturu gereği çocuğun eğitimine ne kadar erken başlanırsa, çocukluk döneminin yüksek uyum kapasitesinden o kadar çok faydalanılır. İnsanın gelişmesi ilk yıllarda hızlı olduğundan, erken müdahalenin başarı nispeti de daha yüksektir. Gelişme geriliği riski olan çocuklar için de erken teşhis büyük önem arz etmektedir. Bu tür çocuklar için erken destek imkânları kullanıldığında riskler azalmakta, gerek engelliliğin sayısında, gerekse özrün ağırlık derecesinde düşüş sağlanmaktadır.
Anne-babaların çocuklarının sosyal gelişmesini (göz teması kurma, paylaşıma girme, sosyal hâdiseleri takip etme, akranlarına ilgi gösterme vb.); lisan gelişmesini (agulama, ses ve heceler çıkarma, bazı kelimeleri telâffuz etme), motor gelişmesini (elleri ile kavraması, oyuncakları tutabilmesi, emekleme, yürüme, sıçrama ve koşma maharetleri gibi) ve genel zihin gelişmesini (anlama, kavrama, öğrenme kabiliyetleri) hassas bir şekilde takip ederek, herhangi bir şüpheye kapıldıklarında bir uzmana başvurmaları gerekmektedir.

Engelli çocuğun eğitiminde ailenin yeri doldurulamaz
Anne-babalar, çocuklarının her türlü eğitim ve öğretiminde başroldedir. Özel eğitime muhtaç çocukların eğitimi oldukça zordur; bilgiyle beraber büyük bir fedakârlık ve sabır istemektedir. Ailesi, engelli bir çocuğun şefkat ve fedakârlığı azamî ve sürekli bulabileceği ideal bir ortamdır. Anne-babalar kalblerine yerleştirilen şefkat duygusunu bilgiyle destekledikleri takdirde, çocuklarını çok daha iyi bir şekilde eğitebilecek ve çocuklarına has problemleri çözme konusunda daha başarılı olacaklardır. Çocuğun gelişmesi anne-babanın bu sürece müdâhil olmasıyla doğrudan bağlantılıdır. Anne-babanın eğitim sürecine katılmasıyla, çocuğun uzun dönemde başarısı artabilecek; dikkati, okula yönelik tutumları, olumlu yönde gelişecektir. Özellikle anne-babaların, çocuklarının okulda öğrendiklerini evde uygulamalarına ve geliştirmelerine yardımcı olmaları, onların sosyal kabiliyetlerinin okuldan eve taşınmasını ve okuldaki gâyelere ulaşılmasını kolaylaştırır. Bu tür faaliyetler, çocukların güven, meslekî uyum ve bağımsızlık açısından da iyi duruma gelmelerine yardımcı olur. Bunun yanında çocuğun oyun oynamasına, arkadaşlık kurmasına yardımcı olunmalı, yapabileceği işleri yapması sabırla beklenmeli ve çevreyle irtibat kurması sağlanmalıdır. Engelli çocukların en çok ihtiyaç duyduğu şeyler, sevgi ve alâkadır. Sevgi ve alâkayı acıma hissiyle göstermek ve aşırı korumacı davranmak çocuğun öğrenmesini geciktirir. Engelli çocuklarla ilgilenmek yalnızca onların yeme, içme, giyinme ve barınma ihtiyaçlarını karşılamak değildir. Onların sosyal ihtiyaçlarının karşılanması, duygularının tatmin edilmesi de gerekmektedir. Bütün bunlar, engellinin geleceği açısından oldukça önemlidir.
Fizikî gelişmenin, zihnî gelişmeye yaptığı müspet tesirler ilmî bir hakikattir. Zihin ve/veya fizik engelli çocukların sportif aktivitelere katılmaları sağlanmalıdır. Engelli çocukların zihnî gelişmesinde, ferdî sporların yanı sıra takım sporlarının önemi de göz ardı edilmemelidir.

Engelli çocukların eğitimine çevre nasıl katkıda bulunabilir?
Zihin ve/veya fizik engelli çocukların bakım ve eğitiminden birinci derecede mesul olan ailelerin bu süreçte moral desteğe ve bilgiye ihtiyaç duyacağı unutulmamalıdır. Maddî-mânevî her türlü destek onların çocuklarının farklılıklarını tevekkülle kabullenmelerine yardımcı olacaktır.
Engelli çocuk sahibi anne-babalar, çoğu zaman çocuklarının kendilerinden sonraki durumları hakkında endişe duyar. Çocuklarının diğer çocuklar gibi gelişip gelişmeyeceği, öğrenip öğrenemeyeceği, normal bir okula uyum sağlayıp sağlayamayacağı, bağımsız bir fert olarak yaşayıp yaşayamayacağı vb. konular, onların merak ettikleri hususlardır. Bu düşüncelere sahip ailelere daha hassas davranılmalı, onları incitecek tavır ve davranışlardan kaçınılmalı ve bu aileler dâima desteklenmelidir. Özel eğitime ihtiyaç duyan çocuklarda, toplumun beklentilerini karşılayamama korkusu vardır. Çünkü çoğu zaman bu çocuklara şüphe ve korku ile yaklaşılmakta, çok az sempati gösterilmekte, hattâ bazen nefretle bakılmaktadır.
Engelli çocuklarda zaman zaman görülen hırçınlıkların sebebini çoğu insan bilmez. Farklı olduklarını hissettiren gayriihtiyari bir bakış veya yüz ifadesi dahi onların huzursuz olmalarına yeter. Zîrâ engelliler, kendilerine farklı bakılmasından hoşlanmadıklarından, onlarla arkadaşlık kurmanın ilk şartı, onları oldukları gibi kabullenmek ve samimiyettir. Engelli kişiler -genelde hisleri çok güçlü olduğundan- kendilerine karşı beslenen duyguları çok çabuk fark ederler ve muhataba bu doğrultuda yaklaşırlar.
Ailelerin, eğiticilerin ve diğer grupların engellilerin eğitiminde çevrenin önemini göz ardı etmemesi ve çevrenin desteğini kazanmak için değişik faaliyetler düzenlemesi gerekmektedir. Bu faaliyetler sponsorlara ihtiyaç duyan eğitim kurumlarına maddî destek getirecek, ailelerin ve eğiticilerin maddî-mânevî yükünü hafifletecektir. Bu çerçevede şu faaliyetler yapılabilir:
• Bilgilendirme kampanyaları düzenlenebilir. Bu-nun için meslek gruplarına ve şirketlere broşürler veya süreli yayınlar gönderilebilir.
• Gazetelerde makaleler yayımlatılabilir, ilgili eğitim kurumları tanıtılabilir ve bu çocukların başarılarından ve karşı karşıya oldukları zorluklardan bahsedilebilir.
• Toplumun belli günlerde okulun programlarına katılımı sağlanabilir ve öğrenciler mümkün olduğu ölçüde içtimaî projelerde vazifelendirilebilir.
• Okul, toplumun düzenlediği bazı programlara ev sahipliği yapabilir; tesislerini topluma açabilir.
• Toplumdaki uzman kişiler resim ve müzik gibi konularda engelli çocuklara eğitim verebilir.
• Sponsor bulmaya yönelik özel tanıtımlar yapılabilir.
• Devlet de sosyal devlet olmanın bir gereği olarak, bu ailelere çocuklarını daha iyi eğitebilmeleri için maddî-mânevî destek vermelidir.
Hz. Peygamber’in (sas), işini göremeyen, bakıma ve yardıma muhtaç bir kişinin bütün sorumluluğunu üstlenmesi, devletin özürlülere karşı nasıl bir sosyal güvence sağlamakla yükümlü olduğu hususunda önemli mesajlar vermektedir. Zayıfların, düşkünlerin, fakir ve yoksulların gerçek dostu ve hâmisi olan Allah Rasûlü (sas), engellilere yapılacak her türlü yardımın bir sadaka olduğunu ifade etmiştir (Beyhakî, Sünen, X. 199-200).
Zihin ve/veya fizik engelli çocukların eğitiminde çevrenin büyük önem arz etmesine karşılık, toplum olarak bu konuda üzerimize düşeni tam yaptığımız söylenemez. Bir engelli gördüğümüzde hissettiklerimiz çoğu zaman maalesef bir acıma hissinin ötesine geçememektedir. Çevremizde, kendisinin veya çocuğunun engellilik durumunu kullanarak dilenen çok sayıda insan olmasının en önemli sebebi de, bu acıma duygusunun istismarıdır. Bu yüzden eğer hem kendimize, hem bu çocuklara bir iyilik yapmak istiyorsak, onlara acımak yerine, onları anlamaya çalışmalı ve Rabb’imizin bir emaneti olarak bağrımıza basmalıyız.
Güzel ahlâkı tamamlamak için gönderilmiş olan Allah Rasûlü (sas), hiçbir engelliden “kör, sağır ve dilsiz vb.” ifadelerle söz etmemiştir. Gerek annesini dile dolayarak bir köleye ilişen Ebû Zerr’i, “Sende hâlâ câhiliye (tavrı) var!” diyerek azarlaması (Buhârî, İman 22, I. 13) ve gerekse Hz. Aişe’nin, Hz. Safiyye’nin kısalığını kastederek “Sana şöyle şöyle olan Safiyye yeter” demesi üzerine, “Öyle bir söz söyledin ki, eğer o, denize karışmış olsaydı, onu karıştırırdı” (Tirmizî, 36. Kıyâme 51, no: 2502. IV. 660) diyerek onu uyarması göstermektedir ki, Allah Rasûlü (sas) bırakın herhangi bir engellinin engeliyle tahkir edilmesini, engelsiz kimselerin dahi boyu veya rengi sebebiyle ayıplanmasına sessiz kalmamış, aksine bu tür tavırlara sert bir şekilde karşı çıkmıştır.
Kısacası engelli bir ferdin aile ve toplum tarafından kucaklanması, şefkat ve ilgi ile desteklenmesi gerekmektedir. Cemiyetteki her ferdin bu durumdaki kişiler için yapabileceği bir şeyler olduğu unutulmamalıdır. Geçmişi kader inancıyla kabullenip geleceği iradesiyle karşılayan, dolayısıyla elinden gelen bütün fedakârlıkları yapan anne, baba ve aile üyelerine mutlaka psikolojik ve sosyal destek sağlanmalıdır. Onlara yeri geldiğinde verilecek desteğin toplum olarak engelli ferdin iyileşmesinde çok önemli olduğu unutulmamalıdır.

Kaynaklar
- M.A.J. Oliver and E.E. Williams, Teaching the Mentally Handicapped Child: Challenges Teachers are Facing, International Journal of Special Education, Vol: 20, 2005.
- Special Education Main Page, http://www.tea.state.tx.us/special.ed/
- N. Galyam and L. Le Grange, Teaching Thinking Skills in Science to Learners with Special Needs, International Journal of Special Education, Vol: 18, 2003.
- K. Gökcan, Özürlü çocuğa sahip ailelerin psiko-sosyal durumu ve özürlü çocukların becerilerinin geliştirilmesi, http://www.sosyalhizmetuzmani.org/ozurluaileleri.htm
- http://jset.unlv.edu/shared/volmenu19.html
- U. Bergin, Engellilerin ve Ailelerinin Eğitimi ve Rehabilitasyonu, Diyanet İşleri Başkanlığı Engelliler Sempozyumu Bildirisi, 20-21 Aralık 2003, Ankara.
- B. ERUL, Engellilerle İlgili Hadîslerin Analizi, Diyanet İşleri Başkanlığı Engelliler Sempozyumu Bildirisi, 20-21 Aralık 2003, Ankara.

Kalıcı Bağlantı - Yorum (yok) - Yorum yaz! | Etiketler : SABIR

Yazan: Selçuk Arıcı
 
Şöyle bir sokağa çıktığınızda kalabalığın üzerinize üzerinize geldiğini hiç düşündünüz mü ? O kadar birbirinden farklı insan var ki hiçbirinin görünüşü birbirine benzemiyor. Hiçbirinin davranışları, yürüyüşü, hareketi, duruşu bir diğerinin aynı değil. Herkes birbirinden farklı yaratılmış ve farklı özelliklerde yaratılmış. Zaten insanlar arası bütün ilişkileri sağlayan en temel unsurlardan birisi de bu farklılık değil mi ? Farklı olmak kötü bir şey mi? Hayır ! gayet te iyi bir şey. Herkesin aynı huyda olduğu, herkesin aynı görünüşte, aynı karakterde tıpkı mitoz bölünme geçirmiş bir canlı gibi birbirinin kopyası olduğunu düşünsenize. Herkes birbirinin aynı olsaydı herkes birbirini karıştırırdı öyle değil mi ? Herkesin aynı olduğu bir yeryüzünde karşınızdakini ikna etmek için hiç zorlanmayacaktınız. Karşınızdaki insanın ne düşündüğünü, neyi sevdiğini, neyi giyeceğini, neyi söyleyeceğini bilecektiniz ve herkes birbirinin aynı olacaktı. Bizleri yaratan Rabbimiz dileseydi bizi böyle yaratamazmıydı ? Elbette ki buna gücü rahatlıkla yeterdi. Peki biz neden farklı yaratılmışız hiç düşündünüz mü? Gözünüzün önüne her şeyiyle birbirinin kopyası bir insan topluluğu getirebilir misiniz ? Bunu başarabildiyseniz ne hissediyorsunuz ? Çok garip ve karmaşık geldi değil mi? Belki bir o kadar da saçma. her şeyin, herkesin benzer veya aynı olduğu bir dünya ne kadar yaşanılır olurdu bilinmez ama sıkıcı olacağı bir o kadar muhtemeldi.



Bazen hayatın kendisini düşündüğüm de sorulası ve cevabı alınası o kadar çok soru var ki? Bu kadar çeşitli olmamızın nedeni de son zamanlarda düşündüğüm konulardan. Bir kişiden bir tane bile aynı olduğunda (tek yumurta ikizleri veya daha fazla olanlarında) bile karışıklığın yaşandığı bir dünyada herkesin birbirinin aynı olduğunu düşünemiyorum. Zira Rabbimiz tek yumurta ikizlerini bile yaratırken onlara farklı birer mizaç vermiş. Her ne kadar dış görünüşleri aynı olsa da onlara da farklı birer kişilik, farklı birer bakış açısı, farklı birer güzellik varmış. Bu bazen bir bakış, bazen bir ahlaki tutum, farklı bir düşünce biçimi, tutum ve davranış olarak görülmekte. Neden mi çeşitliyiz dersiniz ? Çünkü çeşitli olmamız gerekiyordu. Birimizin bir diğerinin eksik olan parçasını tamamlaması için çeşitli olmamız gerekiyordu. Birimizin diğerinden daha heyecanlı olması gerekiyordu ki diğerinin onu sakinleştirmesi gerekiyordu. Sinirli olanımızın diğerinin adeta tüm sinirlerini yerinden sökercesine onu sakinleştirmesi gerekiyordu. Kimimizin matematiğe kafasının çalışması gerekiyordu ki içinde yaşadığımız evleri yapsın veya bindiğimiz arabaları, uçakları veya çeşitli taşıtları tasarlasın. Bir diğerinin bizi güldürmesi gerekiyordu ki stresli zamanlarımızda rahatlamamızı sağlasın. Bir diğerinin bizi yönetmesi gerekiyordu diğerinin hizmet alması adına, korunması, hayatta yaşamını sürdürmesi adına. Kiminin boş işlerle uğraşması da gerekiyordu, dolu işlerle uğraşanların anlaşılması adına. Aslında bu listeyi uzattıkça uzatırım da sayfalar yetmez. Ama dünya herkesin kendisini sergilediği, herkesin bir diğerinden ayırt edilmek için çaba sarfettiği, aslında herkesin kendi sınavını verdiği doğruyu yanlışı seçme şansını yakaladığı, şükrettiği veya isyan ettiği, kendisini geliştirdiği veya geliştiremediği, okumak için çabaladığı veya çabalamadan zengin olmayı hayal ettiği bir ortam.



Seçimlerimiz, kişiliğimiz, davranışlarımız, huyumuz, dış görüntümüz birbirinden ne kadar farklı ve biz bu farklılıkla ayakta kalıyoruz. Farklı olmak, bir diğerinin yapamadığını yapıp eksik olanı tamamlamak. Herkesin puzzle’ın eksik bir parçasını sahiplenip kendi sırası geldiğinde o eksik parçayı kapatmaya çalışması aslında yaşam. İnsan olmanın erdemi de bu farklılıktan geliyor. Bu çeşitlilikten geliyor. Öyleyse neden başkalarını sizin gibi düşünmeye zorluyorsunuz. Adeta bunun için kendinizi yıpratıyorsunuz. Eğer insan olmanın en büyük erdemlerinden birisi farklı olmak ise neden başkalarının bizim gibi düşünmesi için onları zorluyoruz.



Hayatta ya doğru ya da yanlışların olduğuna inanıyorum. Ya eksi ya da artı var. Ben grilerin olduğuna inanmıyorum. Bunu diyen de hayatı boyunca ben böyle de düşünüyorum, şöyle de düşünüyorum diyerek bir orta yol sürdüremez. Bakın hayatta mutlak doğruya ulaştıysanız ve onun neden mutlak doğru olduğunu sebepleri ve nedenlerini sorarak araştırdıysanız ve bu kararınızdan eminseniz sizden mutlusu olamaz. O zaman sevdiklerinizi yanlış yaptıkları bir şey konusunda elbette uyaracak ve onların doğru olana ulaşması için elinizden geleni yapacaksınız. Yapmalısınız da ! Bunu yapmazsanız o zaman neden birilerini sevdiğinizi iddia edesiniz ki. Çünkü sevgi karşılıklı sevgiyi, saygıyı, dostunu uyarmayı, ikna etmeyi ve gerekirse yanlış düşüncelerinden onu sıyırmak için ikna etmeyi gerektirse de karşınızdaki değişmez, katı ve sert bir üslupla sizi dinlemeye bile yanaşmıyorsa ve kendisinin doğrularına inanıyorsa onu ikna etmek niye ? Siz böyle bir kişiyi Allah o kişiye ikna olmayı nasip etmediği sürece başaramazsınız. Bu durumda o size kendi düşüncelerini savunur siz de ona kendi düşüncelerinizi savunmaktan başka bir şey yapamazsınız. Bir insanın düşüncelerini kafasına silah dayayarak bile değiştiremezseniz. Diyorum ya bir şeyleri anlatmak için Allah’ın o kişiye bunu nasip etmesi gerekli. Öyleyse o kişiyi de o şekilde kabul etmek ve onu düşüncelerinden dolayı kınamamak burada yapılan şey olmalı. Herkesin aynı olması düşünülemeyeceği gibi, herkesin aynı düşünmesi de beklenemez. Siz elinizden geleni yapın ama ısrar etmeyin. O farklılığı da öyle kabul edin. Nasıl kendiniz için zorlama istemeyeceğiniz gibi, karşı taraf için de aynısını düşünün. Emin olun hiçbir insana zorla bir şey anlatamazsınız. Anlatacağınız şey isterseniz dünyanın en iyi şeyi olsun bunu başaramazsınız. Zira karşı tarafın da o konuda ikna olup bunu istemesi ve dilemesi gerekli. Böyle bir durumla karşılaştığınızda her şeye rağmen olumlu kabul gösterisinde bulunmak belki de daha hayırlı olabilir. Zira insanın hatalarından er geç döneceğine inanıyorum. Yeter ki biz karşılıklı iletişimimizde iyi niyetimizi koruyalım. Ama zorlamadan, bağırmadan, kırmadan, dökmeden, yıpratmadan, yıpranmadan, üzülmeden, endişe etmeden, KINAMADAN o insanın aklını başına toplaması için dua ederek, onu sevdiğimizi kendisine göstererek ve bunu gerek sözle, gerekse de davranışla göstererek, o kişiye karşı istikrarlı bir davranış göstererek, daima dürüst olarak, ona verdiğimiz sözleri yerine getirerek, onun güvenini kazanarak..Zira siz iyi olmayı bir yaşam felsefesi olarak kabul ederseniz, iyi niyetinizi muhafaza ederseniz, ahlaklı olursanız, farklı olmanın da insana özgü olduğunu ve saygı duyulması gerektiğini anlarsanız o zaman insan olmanın da erdemlerini çok daha iyi özümsersiniz.



Çünkü farklı olmak yaşamın kendisinde olan bir şey. Tıpkı gülmek, konuşmak, görmek, üzülmek, eğlenmek, sevinmek, heyecanlanmak gibi insana özgü bir durum. Öyleyse sizden farklı düşünen insanlara saygı duymalısınız. Onları yapıcı ve olumlu yönde eleştirmelisiniz. Onların yanlış mı olduğuna inanıyorsunuz ? Siz kendi doğrunuzdan emin misiniz ? Onların yanlış düşündüklerinden emin misiniz ? Eğer bütün bunlardan eminseniz sabretmeli ve beklemelisiniz. Siz iyi niyetinizi koruyun. Sakın başkalarını değiştimek için kırıp dökmeyin. Yoksa kırılan da, dökülen de siz olursunuz. Bu da ne sizin için faydalı olur, ne de karşınızdaki insan için faydalı olur. Çünkü doğru olan şey er veya geç kendisini gösterecektir.
 
Kaynak : http://www.kisiselbasari.com/

Kalıcı Bağlantı - Yorum (yok) - Yorum yaz! | Etiketler : FARKLI OLMAK KÖTÜ BİR ŞEY Mİ ?

Sigaranın İnsan Sağlığına Maliyeti
Prof.Dr. Ömer ARİFAĞAOĞLU
Yaratıcımız tarafından bize emanet edilen vücudun korunması istenmiştir. Bu yüzden intihar eden insan, emanete hiyanet etmiş gibidir. Peki, insanın beynine mermi sıkarak birkaç dakikada ölmesi ile, başta akciğerler olmak üzere bütün organlara binlerce küçük mermiyi daha geniş bir zaman sürecinde sıkarak intihar etmesi arasında bir fark var mıdır? Bu durumun farkında olmayan milyonlarca sigara içicisi intihara başlamış ve hazin sonlarına doğru yürümektedir.
İnsanın beden sağlığını bozan faktörlerden biri, solunan havanın kirliliğidir. Bağımlılık yapıcı bir madde olan nikotinle birlikte 4.000'den fazla zehirli maddenin bulunduğu sigara dumanını insanlar, iradeleriyle veya pasif olarak akciğerlerine çekmektedir. Sigara dumanının insan sağlığına zararları araştırmalarla açık bir şekilde ortaya konmuştur. Dünya Sağlık Örgütü'nün (WHO) verilerine göre dünyada

sigara içme alışkanlığı yılda ortalama % 7,1'lik artış göstermektedir.
Sigaranın zararlarına rağmen insanların sigara düşkünlüklerinin artması, araştırmacıların dikkatini çekmiştir. Sigaranın hâlâ en çok tüketilen hafif tesirli uyuşturucu olmasının bir sebebi, fertlerde yaptığı bağımlılıktır. Ayrıca sigaranın, kolayca elde edilebilen bir yatıştırıcı olması ve geçici rahatlık sağlaması, insanları kendisine çekmektedir. Sigara içenlerin çoğu, sigaranın zararlarını bildiği halde onu içmeye devam etmektedir. Çünkü sigara içmeye devam edip etmemek, bilginin ötesinde irade ve arkadaş çevresine bağlıdır. Toplumun sağlığını tehdit eden sigaranın tüketiminde azalmanın olabilmesi için, bütün kesimlerin ortak hareket etmesi gerekir. İnsanların sigarayı bırakabilmesi; eğitimcilerin, hekimlerin, sosyologların ve ekonomistlerin ortak çalışma yapmalarıyla mümkündür. Toplum sağlığı açısından bakıldığında, sigara, hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerde ciddi bir problemdir. En gelişmiş ülke olarak gösterilen Amerika Birleşik Devletleri'nde sigaranın yol açtığı zararlara dair istatistikî bilgiler aşağıda özetlenmektedir. Meselâ Amerika'da sigaradan ölen insan sayısı yılda 350.000'den fazladır. Bu rakam, 1. Dünya Savaşı, Kore ve Vietnam Savaşları'ndaki toplam ölü sayısından daha fazladır. Amerika'da kalb-damar hastalığından ölüm sayısı yıllık 565.000'dir. Bunun % 30'unun (yaklaşık 170.000) ana sebebi, beyin kanamasına bağlı felç, damar tıkanıklıkları ve damar sertliğine yol açan sigaradır. Aynı ülkede kanserden ölen kişi sayısı yıllık, 412.000 olup bunun da % 30'unda (yaklaşık 125.000) sigara ana sebeptir. Amerika'da sigaraya bağlı kanser ölümlerinin % 80'ini akciğer kanseri oluşturmaktadır. Sigaraya bağlı kronik tıkayıcı akciğer hastalığından (kronik bronşit ve amfîzem) ölenlerin sayısı yılda 62.000'dir. İstatistikî hesaplamalar yapıldığında, kronik sigara içenlerde, bir sigaranın ortalama ömür uzunluğundan beş buçuk dakika çaldığı ve sigara içenlerin ömürlerinde 5-8 yıl kısalmanın olacağı hesaplanmıştır. Bir misal vermek gerekirse, 25 yıl günde bir paket sigara içen kişilerin ortalama hayat süresi, içmeyenlere göre 4,6 yıl daha az olacaktır.

Ekonomik kayıp
Amerika'da sigaraya bağlı sağlık harcamalarına giden para, yıllık 16 milyar dolardır. Sigaraya bağlı hastalıklar, sakatlıklar ve erken ölümler yüzünden üretim ve kazanç eksikliğine bağlı dolaylı kayıp, yıllık 37 milyar dolardır. Bu miktar fert başına düşen milli gelirde 200 dolar azalmaya karşılık gelmektedir. Sigara içenlere harcanan sağlık harcamaları, sigara içmeyenlere kıyasen fert başına yaklaşık 100 dolar daha fazladır. Sigaraya bağlı diğer kayıplar, yıllık yaklaşık 500 milyon dolardır. Sigaradan çıkan yangınlarda yılda 1.500 kişi ölmekte ve 4.000 kişi yaralanmaktadır. Amerika'daki apartman yangınlarının % 38'i, otel yangınlarının % 32'si sigaradan kaynaklanmaktadır.

Sigara ve koroner kalb hastalığı
Sigara, yüksek tansiyon, yüksek kolesterol ve kalb krizi riskini artıran faktörlerden olup, bunların zararlının katlanmasına sebep olmaktadır. Sigara ve doğum kontrol hapı kullanan kadınlarda kalb krizi riski, bu ikisini kullanmayan kadınlara göre 10 kat daha fazladır.
Koroner kalb hastalığı ve kalb krizine bağlı ölümler, sigara içenlerde içmeyenlere oranla % 70 daha fazladır. Günde bir paket veya daha fazla sigara içen 40-60 yaşlarındaki erkeklerde kalb krizi riski, içmeyenlere göre 2,5 kat daha fazladır. Amerika'da koroner kalb hastalığından yılda 565.000 kişi ölmektedir. Bu ölümlerin % 30-40'ında sigara en önemli zahiri sebeptir. Aort damarı tıkanıklıklarının % 98'inde ve bacak damarı (femoral arter) tıkanıklığının % 91'inde sigara, görünen faktördür.
Beyin kanaması ve felçler, sigara içenlerde içmeyenlere göre 1,5 kat daha fazladır. Doğum kontrol hapı kullanan ve sigara içen kadınlarda beyin kanaması riski 20 kat daha fazladır.

Akciğer kanseri
Bu hastalık; Amerika'da kanserden ölümlerin % 25'ini, bütün hastalıklardan ölümlerin % 5'ini oluşturur. Akciğer kanserine bağlı ölümlerin %80-85'inde sigara önemli ölçüde rol oynamaktadır. Son 10 yılda Amerika'da kadınların akciğer kanserinden ölüm artış oranları (% 125), erkeklerden





(% 44) daha fazladır. Sigara bırakıldıktan 5 yıl sonra kişide akciğer kanserine yakalanma riski % 40 azalmaktadır.

Gırtlak kanseri
Bu hastalığa yakalanmış kişilerin % 84'ünde sigara ana sebep olarak bulunmuştur. Sigara içenlerin gırtlak kanserine yakalanma riski, alkol kullanımı ile katlanmaktadır. Sigara içen bir kişi, sigarayı bıraktıktan ancak 10-15 yıl sonra, gırtlak kanserine yakalanma riski normal insanların seviyesine ulaşmaktadır.

Ağız ve dudak kanseri
Bu hastalığa yakalanma riski, sigara içenlerde, içmeyenlere kıyasen 13 kat daha fazladır. Alkol kullanımı ile sigara içenlerin ağız ve dudak kanserine yakalanma riski katlanmaktadır.
Mesane kanserlerinin, erkeklerde % 40-60'ı, kadınlarda ise % 25-35'i sigaraya bağlıdır. Sigara içenlerde mesane kanseri riski, içmeyenlere oranla 2-3 kat daha fazladır.
Sigara içenlerde öksürük ve aşırı balgam üretimi ortaya çıkar. Solunum yollarında iltihap ve kronik bronşit oluşur. Akciğerde bulunan hava keseleri yırtılır. Akciğere oksijenlenmek üzere gelen kanın büyük bir kısmı oksijenlenmeden akciğerleri terk eder. Kronik tıkayıcı akciğer hastalığından Amerika'da yılda yaklaşık 60.000 kişi ölmektedir. Bu ölümlerin % 80-90'ında sigara baş faktördür. Sigara içenlerde bu hastalıktan ölüm oranı, içmeyenlere göre 12 kat fazladır. Mide ve 12 parmak bağırsağı ülseri, sigara içenlerde, iki kat daha fazla görülmektedir.
Türkiye'ye bakacak olursak durumun hiç de iç açıcı olmadığını görebiliriz. Ülkemizde 1998 yılında kişi başına tüketilen ortalama sigara paketi yaklaşık 120'dir. Her yıl ülkemizde sigara yüzünden 100 bin kişinin öldüğünü biliyor muydunuz? Her yıl 100 bin kişinin ölmesi şu anlamlara gelir:
-Her gün bir uçak düşüyor ve 300 kişi ölüyor.
-Her yıl yüz bin nüfuslu bir şehrimize bir atom bombası atılıyor.
-Her gün içi dolu 6 otobüs uçuruma yuvarlanıyor, kimse sağ kalmıyor.
Ülkemizde trafik terörü yılda 6-7 bin insanımızın, sigara terörü yılda 100 bin insanımızın hayatına mal olmaktadır. Sigaranın yol açtığı ölümler; trafik, terör, iş kazaları vb ölümlerin toplamından beş kat daha fazladır.

Risk altındaki bebekler ve çocuklar
Sigara sadece içenler için değil, içmeyenler için de çok zararlıdır. Sigara, puro veya pipo içen bir kişinin yanında duran kişi; hem yanan tütünü, hem de sigara içen kişinin dışarı verdiği dumanı solur. İradeleri dışında sigara içmek zorunda kalanlar, genellikle kadınlar ve çocuklardır. Pasif içicilerin çok büyük bir kısmı, ileriki yıllarda aktif içici haline gelmektedir.
Ülkemizde ne yazık ki sigaraya başlama yaşı giderek küçülmektedir. Her yıl binlerce pasif içici, sigara dumanından dolayı hayatını kaybetmektedir.
Ne yazık ki, çocuklar için risk çok daha ciddidir. Çünkü akciğerleri henüz gelişmektedir ve onlar yetişkinlerden daha fazla ve hızlı nefes alıp vermektedirler. Sigara dumanına maruz bırakılarak, pasif içici durumuna düşürülen çocuklarda, kulak ve boğaz enfeksiyonları, bronşit ve zatürre sıklıkla izlenir.
Anne-baba evde sigara içiyorsa, çocuklar ortalama günde 5 sigara içmiş oluyor. Sigara içilen evdeki bebekler, diğer yaşıtlarına göre hastahaneye üç kat daha fazla başvuruyor.
Çocuklarda astım, alerjik hastalık solunum yolu enfeksiyonları iki kat daha fazla görülmekte ve ilerleyen yaşlarda akciğer kanseri, KOAH (kronik bronşit) gelişme sıklığı artmaktadır.
Anne, gebelikte sigara içiyorsa, erken doğum riski iki kat daha fazla; ölü doğum riski 1/3 kat daha fazla; düşük yapma riski 1/4 kat daha fazladır. Doğacak bebekte gelişme ve zekâ geriliği riski de artmaktadır.
Sigara diğer uyuşturuculara bir basamak olmaktadır. Sigara kullanan gençlerin büyük bir kısmı, içki de içmeye başlamaktadır. Sigara içen gençler, içmeyenlere göre sekiz kat daha fazla uyuşturucu kullanma riski taşımaktadır. Sigaraya alışan gençler, başka bir uyuşturucu kullanmasa bile, sigara bağımlısı yetişkinler haline gelmekte ve sağlıklarını tehdit eden kimyevî maddelere bir ömür boyu maruz kalmaktadırlar.
Ferdî ve içtimaî hayatı ihlâl edici her türlü hareket, semavî dinlerde ve beşerî hukuk sistemlerinde cezalandırılmaktadır. Sigara sadece ferdî hakları değil, toplumun haklarına da zarar vermektedir. Dolayısıyla insanların toplu yaşadığı mekanlarda sigara içilmesi, bir kul hakkı ihlalidir. Zira öyle yerlerde sigara içenler, sadece kendileri intihar etmekle kalmamakta, başkalarının da hayatını tehlikeye atmaktadırlar. Sigara içen hamile kadınların masum bebeklerine zarar vermesi bu duruma en iyi örnektir. İsraf dinimizce haramdır. Sigaraya harcanan paraya, bu zaviyeden bakıldığında israf olduğu açıktır.
Netice olarak, sigarayı bırakma sadece bilgilenmeyle değil, irade eğitimiyle, sigara içenlerin kalb ve ruhlarını mânevî gıdalarla beslemekle, toplumun bütün kesimlerinin sigaraya karşı olan hassasiyetlerini artırmakla ve kolektif kampanyalar başlatmakla sağlanabilir.

sizinti dergisi

Kalıcı Bağlantı - Yorum (2) - Yorum yaz! | Etiketler : sigaranin zararlari saglik

A. Haydar POLAT

sizinti dergisinden alinmistir

Kalıcı Bağlantı - Yorum (yok) - Yorum yaz! | Etiketler : hac

BABALAR GÜNÜ / Sevgül YILMAZ

Kalıcı Bağlantı - Yorum (yok) - Yorum yaz! | Etiketler : BABALAR GÜNÜ

Kalıcı Bağlantı - Yorum (1) - Yorum yaz! | Etiketler : Doğru eş her zaman uzun zaman flort ettiğin kişi değildir