Gazze ölüyor!..

- Salı, Ocak 6, 2009 - yorum {0} - yorum yaz

Gözyaşımızı hangi mendil siler?

- Salı, Ocak 6, 2009 - yorum {0} - yorum yaz

Çözümün ilk şartı

- Pazar, Ocak 4, 2009 - yorum {0} - yorum yaz

Bu zulüm nereye kadar?

Ticaret ehlince söylenen bir söz vardır: “Yıl var ayı besler, ay var yılı besler.”diye. Yani, bir yılda elde edilen kazanç, bazen bir ay yetmeyebilir. Bir ayda elde edilen kazançla da bazen bir yıl idare edilir.

Bu bakışla metafizik planda da benzer durumlar görmek mümkündür. Toplumları ayakta tutan güç, ahlak ve inançtır. Adil ve huzur içinde yaşanan bir aylık bir toplum hayatı, o topluma bir yıl yetecek mutluluk kaynağı olabilir. Tam aksine, bir günlük bir zulüm de bir toplumu yıllarca, asırlarca huzursuz edebilir.

Toplumlar, adaletle, doğrulukla ayakta dururlar. Aldatma ve zulümle de yıkılıp giderler. Zulmün ve yalanın yuvası olmaz. Alınan mazlumların ahı aheste aheste çıkar.

Zalim ve mazlumu ayırt etmek de önemlidir. Nice mazlum görünenler vardır ki, aslında zalimdirler, ama başka zalimlerce cezalandırılmaktadırlar. Mazlum kılıklı zalimler, kendi özlerine ihanet eden, sahip oldukları ahlaki değerlere uymayan, ahde vefa nedir bilmeyen, inançlarının gereğini yerine getirmeyen, dolayısıyla kendilerine zulmedenlerdir. Kendi kendilerinin zalimidirler. Bir başka zalim veya zalimler tarafından cezalandırılırlar.

Allah, zalimin intikamını zalimden alır, sonra da dönüp zalimi cezalandırır. Zalimler, Allah'ın intikam kılıncıdırlar.

Her mazlum, mutlaka derin bir nefs muhasebesi yapmalıdır. Ben bu zulme neden maruz kaldım? Nerede bir hata yaptım ki bu zulüm başıma geldi? Enine boyuna kendini hesaba çekmek zorundadır. Bu, bir fert de olabilir, bir toplum da. Muhasebe, murakabe ve tövbe kantarında tartılmadan, dönüşsüz tövbelerle yunmadan kul arınmaz, zulümden kurtulamaz.

Dünya bir zulüm topu haline geldi. Kan ve gözyaşı vadilerinde yuvarlanıp gidiyor. Zalimler bir avuç görünüyor, silahlı, teşkilatlı, korunaklı. Mazlumlarsa yığın yığın, ama silahsız, teşkilatsız, hamisiz, korunaksız.

Zalimler, her türlü maddi gücü ellerinde en verimli şekilde kullanıyor. Paranın, silahın, propagandanın ulaşmadığı, satın almadığı tek nokta bırakmak istemiyor, bırakmıyor. Elindeki gücü Firavun kadrosu büyücüleriyle öylesine mahirane kullanıyor ki, doğruyu eğri, eğriyi doğru gösteriyor, bütün dünyayı aldatıyor. Aldanmayanların da sesini soluğunu kesip duyulmasına mani oluyor. Zalimken, hem de en şedid, en şirret bir zalimken, mazlum postuna bürünüyor, mazlum gibi görünüyor.

Az, ama teşkilatlı zulüm kutbu, çok, ama dağınık hak ehli mazlum topluluklara galebe çalıyor. Mazlumlar, ne zaman, aralarında ittifak oluşturup, sahip oldukları maddi-manevi imkânları birliklerinin emrine amade kılarlar, zalimlere sundukları güçlerini geri çekerler, zalimin zulmüne ortak olmaktan vaz geçerler, birbirleri için olmayı inançlarının gereği görürler, gerçek tevhide ererler, işte o zaman zulmün gücü biter, günü yiter.

Zulmü bilerek veya bilmeyerek besleyen herkes zalimdir. Bilerek veya bilmeyerek zalime destek olan herkes zalimdir.

Müslümanlar, zulmün neresindeler? Öznesi midirler, yoksa nesnesi mi? Nesnesi gibi göründükleri yerlerde bile, yani mazlum gibi göründüklerinde bile, inanç, hak ve adalet aynasına çok, ama çok iyi bakmalıdırlar.

Birinci cihan harbi, Müslümanları ne hale getirdi? İkinci cihan harbi Müslümanları ne halde bıraktı? Bu savaşlardan, kimler karlı, kimler zararlı çıktı? Âlem-i İslam çapında bunun muhasebesi yapılmadı. Bu anlamda kurban bayramları, hac mevsimleri, kaybedilmiş en kıymetli zamanlardı. Allah'ın evinde, Allah'ın ailesi, bu zamanlarda hep kardeşleri Yusuf'u kuyuya atan Yakuboğulları gibi bir araya geldiler.

İkinci cihan harbi sonrası, Yakuboğullarının hasret ve kıtlık yılları gibi geçti, İslam ülkelerinin yılları. Baba Yakup, kalbinin sancılarıyla yaşarken, oğullar hep midelerinin sancılarıyla yaşadılar, midelerinin sevkiyle yaşadılar.

Kalb ve kafa mideye galebe çalmadan, mideyi emrine almadan, ruhun, ruhların kurtuluşu, zulmün defolup gidişi imkânsız görünüyor.

Çölün ortasında yuva yapmış, bir avuç kopra, sahipsiz civcivler gibi kendi vahalarında vakit dolduran dağınık, sahipsiz sürüleri birer birer oyalıyor, avlıyor. Bu zalim av, daha da devam edeceğe benziyor. Ta ki, birtakım civcivler, kartallaşıp, katmerleşip, keyfiyet ve kemiyet kutbunda birleşip Simurg gibi Zümrüdü Ankalaşıncaya kadar devam edeceğe benziyor.

Üçüncü bir cihan harbinin çanları mı çalıyor yoksa? Sürüp giden savaş sirenleri bu savaşın sesleri mi acaba? Menhus ruh, kopra ve engerek ittifakı bülbül avına mı çıkıyor? Ne demek bülbül avına mı çıkıyor; bülbülleri kafesten çıkarmıyor ki. Bülbüllere Gül aşkına büyük görevler düşüyor. Yusuflara, yurt aşkına, Yakup aşkına yekinmek, yükselmek, yol almak düşüyor. Yüce Yaratıcının rızası yolunda yeniden birlik ve beraberlik bayrağını, tevhid sancağını gönül gönül, gürül gürül kaldırmak, içinde tutuldukları kafesleri kırmak düşüyor.

İlmin, ahlakın, sanatın, savaşın hakkını tam verenler; bütün bunların üslerini dünyanın dört bir yanında, münevverleri, sanatçıları, siyasetçileri, kısaca bütün aydın kadrosuyla yükseltenler, Allah'ın ailesini sevgi, şefkat, merhamet ve dostlukla kucaklayıp toplayanlar, el ele tutuşturup kucaklaştıranlar, dünyanın kanını ve gözyaşını dindirecek, yıkılan, harab edilen dünyayı yeniden onaracak olanlardır.

Mazlum ülkelerin kafa ve kalb güçleri, vahdet-i ruhiyelerini bulmadıkça bu zulüm devam eder. Ne zaman, bu güç, bir hac mevsiminde asıl evine dönüp pişmanlık gözyaşlarıyla dönülmez tövbeye yönelir, zemzemle yunup arınır, lazer topu gibi dünyanın zulüm urunun merkezine iner, işte o zaman Allah'ın izniyle zulüm geberir. Adalet yeniden göverir. İnsanlık yeniden dirilir.

- Pazar, Ocak 4, 2009 - yorum {0} - yorum yaz

Medyamızdaki “İsrail Ne Der?” Lobisi

Tamer Korkmaz
tkorkmaz@yenisafak.com.tr

İsrail, Erdoğan'ın son çıkışlarından rahatsızmış… Erdoğan'ın ciddiye alınmadığını İsrail basınında görmek mümkünmüş…

Radikal Arapları desteklemek Türkiye'nin işi miymiş?

Başbakan'ın İsrail'e yönelik öfke dolu sözleri Türkiye'nin pozisyonuna zarar vermiş…

*

Bütün bunlar, medyamızdaki “İsrail ne der?” lobisinin sızlanmaları…

“İliştirilmişler Cephesi”nin misyonu, Türkiye kamuoyunu İsrail-ABD politikaları bağlamında efsunlamaktır.

Güncel amaçları, dolaylı yoldan zihinleri İsrail'in uyguladığı terör yöntemlerinin “haklı gerekçelere dayandığı” hurafesine uyumlu hale getirmektir.

Medyamızdaki İsrail yanlısı yorumcular, Ankara'nın Ortadoğu'da lokomotif güç konumunu kazanıp arabuluculuk yapar hale gelmiş olmasından müthiş rahatsızlık duyan simalardır.

Erdoğan'ın son Ortadoğu ziyaretini hedef tahtasına oturtmuş olmaları da bundan dolayıdır.

Başbakan'ın İsrail'e 'hafif' yollu itirazı bile iliştirilmiş takımını öfkelendirmeye yetti.

“İliştirilmişler” yıllar yılı “İsrail'e daima boyun eğen, otomatik olarak İsrail'le uyumlu politikalar izlemeye ayarlanmış bir Türkiye”ye alışmışlardı.

Son dönemde bölgemizde “hiç görülmemiş gelişmeler” yaşanmaya başlanması, ABD'nin başta Türkiye olmak üzere Ortadoğu'da gardının düşmesi, İsrail'in 2006'da Lübnan'da Hizbullah'a yenilmesi -malum lobiyi fena sarstı.

*

İsrail basınında çıkan bir yazıda “Arabuluculuk iddiasındaki Erdoğan Ortadoğu turunda neden İsrail'e gelmiyor?” diye soruluyormuş…

O yazıda -İsrail hükümetine dayanılarak- cevabı da şöyle veriliyormuş:

“Gelmiyor, çünkü elinde herhangi bir somut öneri yok!”

Medyamızda İsrail hesabına yorum yapanlardan birisi, “İsrail hükümeti/basını Erdoğan'ı ciddi almıyor” demek için öne çıkarıyor, bu alıntıyı…

Bizim de bir sorumuz var:

“İsrail basını, Olmert'in (Suriye ile İsrail arasında arabuluculuk yapan) Türkiye'nin barış çabalarını -yalan rüzgarına dayalı son ziyaretinin ardından hançerlemesi hakkında ne düşünüyor, acaba?”

İsrail, Türkiye'nin arabuluculuğunu hançerleyecek; sonrasında ise “Arabuluculuk iddiasındaki Türkiye Başbakanı neden İsrail'i ziyaret etmiyor?” diye İsrail Basını ile 'İçimizdeki İsrailciler' hep birlikte laf vuracaklar?

Ne ala “kirli” propaganda!

*

Türkiye, İsrail'e (Başbakan'ın son çıkışındaki gibi) sınırlı değil; sıkı bir tavır koymak durumundadır.

“Hamas füze attığı için Gazze'yi vurduk” hikayesine dayalı “Devlet Terörü”ne karşı -Türkiye ve bölgedeki belli başlı ülkelerce ciddi uyarılar yapılamadığı/gerekli irade ortaya konulamadığı taktirde İsrail'in vahşeti sürer.

- Pazar, Ocak 4, 2009 - yorum {0} - yorum yaz

vahsete tepkiler

İsrailoğulları'nın kaderi h.ozturk@zaman.com.tr İsrail'in Gazze'ye düzenlediği hava saldırısı her şeyi altüst etti. İşaretler kara harekatının da başlayacağını gösteriyor. Bölgeden gelen haberler dakikaların bile önemli olduğunu, katliamın akıl almaz boyutlara ulaşmadan durdurulması gerektiğini gösteriyor.

Ne var ki, İsrail uluslararası konjonktürün verdiği fırsatı değerlendirerek güç gösterisi yapmak istiyor. Bu durum sürpriz değil, yeni bir şey de değil; neticesi de meçhul değil. Fatura kabarık olabilir ama sonuç bellidir. Tarihî tecrübeye bakmak bu konuda fazlasıyla fikir verir.İsrail Hz. Yakub'un ismi olduğu için onun neslinden gelenlere İsrailoğulları deniliyor. İsrailoğulları, ölsün diye kardeşleri Yusuf'u kuyuya atmaktan çekinmemişlerdi. Ölmediğini öğrenince onu kervancılara satıp Mısır'a göndermişler, babalarının üzüntüden gözlerini kaybetmesine rağmen özür dileyerek yanlıştan dönme yolunu seçmemişlerdi. Hz. Yusuf, Mısır hazinelerinin başına geçtikten sonra kardeşleriyle karşılaşmış, onların huyunu çok iyi bildiği için konuşmayı değil, kardeşi Bünyamin'in çuvalına, altından bir su tası koyarak hırsız durumuna düşürme yolunu denedi. Aksi takdirde yine bir kısım yalanlarla babalarını oyalama yolunu seçebilirlerdi. Hz. Yusuf güzel bir siyasetle onları huzuruna getirtti ve tüm aile efradının huzurunda kimliğini açıkladı. İşte o zaman mecbur kalıp "Yemin olsun ki, Allah seni bizlere tercih edip üstün kıldı." diyebildiler. Hz. Yusuf'un ardından onun güzel ahlakı, insanlara sunduğu basiretli yönetim tarzıyla oluşturduğu imajı yerle bir edip, Mısırlıların hışmını üzerlerine çekecek işler karıştırdılar. Sonunda öyle kötü bir konuma düştüler ki, erkek çocukları öldürülür, kız çocukları ise istismar edilirdi. Onlar azabın en alçaltıcısını yaşarken aynı kavmin bir ferdi olan Karun, ulaşılmaz servetiyle zalimlerin sofrasından ayrılmıyordu. Firavunların zulmü gayretullaha dokunacak seviyeye ulaşınca Allah (cc) Hz. Musa'yı gönderdi. Vazife çok açıktı: İsrailoğulları'nı al ve Mısır'dan çıkar. Mısır'dan çıktılar; zulümden kurtuldular ama sızlanmayı bırakmadılar. İçlerinden çıkan Samiri isimli birisi altından bir buzağı heykeli yaparak "Bakın Musa'nın ilahı -haşa- işte bu, giderken onu götürmeyi unuttu." diyebildi ve Hz. Harun'un bütün gayretlerine rağmen diğerleri de ona inandılar. Sonunda lanetlenip, çöllerde süründüler. Cenab-ı Mevla merhamet edip, Hz. Davut ve Hz. Süleyman eliyle onları zilletten kurtarıp izzete kavuşturdu. Muhteşem bir medeniyetin sahibi kıldı. Buna rağmen değişen bir şey olmadı. Onlar Hz. Süleyman'ın ulaştığı kuvvet ve kudreti onun Belkıs'a uyguladığı muhteşem yöntemlerin yerine koyup, talan ettiler. Sonunda yurtlarından sürülüp vatansız kaldılar. Gittikleri yerlerin hepsinde aynı akıbetlere maruz kalıp, horlandı, hakaret gördüler. Çünkü rahat durmuyor, dip dedelerinin Hz. Yakub'a yaptığı şeylerin benzerlerini gittikleri yerlerde tekrarlıyorlardı. Mesela, Medine civarında üç tane Yahudi kabilesi vardı ve onların desiselerinden dolayı akraba olmalarına rağmen Evs ve Hazreç kabileleri birbirine düşmekten kurtulamazdı. Ne zaman ki, Hz. Peygamber Medine'ye hicret etti, Evs ve Hazreç arasındaki kavga o zaman bitti, Yahudilerle anlaşmalar yapıldı. Fakat onlar yine rahat duramadılar. Münafıkları örgütledi, Hz. Peygamber'e suikast düzenledi ve müşriklerle ittifaklar kurdular. Böylece Medine civarından da hor ve hakir olarak ayrıldılar. Halbuki, Abdullah b. Selam (ra) da onlardan birisiydi ve alim bir insandı. Hz. Peygamber'i görür görmez "Bu yüzde yalan yok" diyerek iman etmişti. Fakat onu da yalanlamış, eğrilerini doğru göstermekten vazgeçmemişlerdi. Şimdi yeniden güçlendiler. 1948 yılında devletlerini kurdular. Bilime, teknolojiye, paraya hükmeden birinci kuvvet oldular. Ama çevreleriyle uyumlu yaşamanın yolunu bulamadılar. Hamas'ın sapan taşından farksız roketlerine en ağır silahlarla mukabelede bulundular. Sivillerin katline, masumların kanlarının akmasına sebep oldular. Halbuki, imkan ve kapasitelerini Hz. Süleyman gibi değerlendirebilirlerdi; olmadı. Kaba kuvveti seçtiler. Türkiye'nin barış girişimlerini baltalayıp, bölgeyi savaş durumuna getirdiler. Bakalım kader nakışlarını nasıl örecek? "Tarihi tekerrürler devr-i daimi" nasıl tecelli edecek?

- Pazar, Ocak 4, 2009 - yorum {0} - yorum yaz

KURBAN BAYRAMI

- Cuma, Aralık 5, 2008 - yorum {0} - yorum yaz